✨ Podsumowanie VI edycji warsztatów „Mapa Narcyzmu – 33 Schematy Narcystyczne w Praktyce” ✨Autorskie warsztaty Eweliny Naturii Pańczyk

Ewelina Zych-Myłek
6 dni temu
5 minut(y) czytania

✨ Podsumowanie VI edycji warsztatów „Mapa Narcyzmu – 33 Schematy Narcystyczne w Praktyce” ✨ Autorskie warsztaty Eweliny Naturii Pańczyk

✨ VI edycja warsztatów „Mapa Narcyzmu – 33 Schematy Narcystyczne”

Ostatnia edycja roku 2025 ✨

🧠 To nie była wiedza. To było zrozumienie struktury życia.

VI edycja nie była o „narcyzmie” jako etykiecie.

Nie była o relacji jako problemie.

Nie była nawet o traumie jako doświadczeniu z przeszłości.

Najważniejszym odkryciem dla Uczestników było głębokie, egzystencjalne zrozumienie, że:

trauma nie jest czymś, co się wydarzyło.

Trauma jest czymś, czym się żyje.

Nie „mam traumę”.

Jestem nią ukształtowany/a.

I dopiero w tym miejscu zaczyna się prawdziwa praca.

🧩 Trauma jako system, nie epizod

Podczas tej edycji bardzo wyraźnie wybrzmiało, że trauma:

– nie jest pojedynczym wydarzeniem,

– nie jest „historią do przepracowania”,

– nie jest wspomnieniem, które da się „zamknąć”.

Trauma to system regulacyjny całego życia psychicznego.

To filtr, przez który:

– wybieramy partnerów,

– reagujemy na bliskość i dystans,

– budujemy granice albo ich nie mamy,

– odczytujemy intencje innych,

– interpretujemy ciszę, konflikt, miłość, zdradę, stratę.

To dlatego nie da się „pójść dalej”, jeśli trauma nie została zrozumiana jako struktura, a nie emocja.

🧠 Z czego naprawdę składa się trauma narcystyczna

W VI edycji rozłożyliśmy traumę narcystyczną anatomicznie, bez uproszczeń.

Pokazaliśmy, że to jedna z najbardziej destrukcyjnych form traumy, bo nie jest jednorodna.

To konglomerat traum, które wzajemnie się wzmacniają:

– trauma porzucenia – pierwotny lęk, że relacja zawsze się kończy

– trauma odrzucenia – głębokie przekonanie „ze mną jest coś nie tak”

– trauma parentyfikacji – życie cudzymi emocjami zamiast własnym JA

– trauma DDA / DDD – chaos, brak bezpieczeństwa, nadodpowiedzialność

– trauma straty, żałoby i śmierci – nieprzeżyta, zamrożona, często wyparta

– trauma zdrady – najbardziej zaawansowana, niszcząca tożsamość i zdolność do zaufania

Uczestnicy zobaczyli, że trauma narcystyczna to wewnętrzna architektura, a nie „zła relacja”.

🪞 Narcyzm bez demonizacji. Bez wybielania.

Jednym z najważniejszych momentów tej edycji było pokazanie narcyzmu z obu stron lustra.

Nie w narracji: „on jest potworem – ja jestem ofiarą”.

Ale w narracji: mechanizmów osobowościowych i obronnych.

Omówiliśmy:

– narcyzm jako strukturę osobowości zaburzonej,

– różnice funkcjonowania narcystycznego w zależności od miejsca na spektrum,

– narcyzm jawny, ukryty, kompensacyjny, destrukcyjny, chłodny, chaotyczny,

– oraz konsekwencje tej struktury dla: partnera, dziecka, rodzica.

Bo narcyzm nie jest jedną twarzą przemocy.

To wiele jej odmian, często bardzo subtelnych, ale długofalowo niszczących.

🔗 Więzi traumatyczne i przemoc, której nie widać

Bardzo głęboko pracowaliśmy z tematami, które zwykle są mylone z „miłością”:

– trauma bonding – więź oparta na huśtawce emocjonalnej,

– schematy uprzywilejowania i „należy mi się”,

– hipokryzję jako narzędzie kontroli,

– wykorzystywanie i pasożytnictwo emocjonalne,

– gaslighting – w wielu odsłonach, od subtelnych po brutalne.

Uczestnicy zrozumieli, że to nie ich „nadwrażliwość” była problemem.

Problemem były precyzyjnie działające mechanizmy przemocy psychicznej.

🌊 VR – kiedy ciało wreszcie może przestać walczyć

Po tak głębokiej pracy poznawczej nie da się po prostu „wyjść i wrócić do życia”.

Dlatego integralną częścią VI edycji była relaksacja terapeutyczna w VR.

To moment, w którym:

– układ nerwowy wychodzi z trybu zagrożenia,

– ciało przestaje być w stanie gotowości,

– pojawia się realne doświadczenie spokoju, a nie tylko jego koncepcja.

Bo trauma nie mieszka tylko w głowie.

Ona mieszka w ciele.

I ciało musi dostać sygnał, że już nie musi przetrwać.

🔓 Moment przełomowy: „to nie ja jestem wadliwa/y”

Najmocniejszym doświadczeniem tej edycji nie były emocje.

Była klarowność.

Ten moment, kiedy ktoś przestaje pytać:

„co jest ze mną nie tak?”

I zaczyna rozumieć:

„to, jak żyłam/em, było logiczną konsekwencją traumy.”

A to zmienia wszystko.

Bo zrozumienie odbiera traumie władzę.

⏳ Domknięcie roku. Domknięcie pewnego etapu.

VI edycja była ostatnią edycją „Mapy Narcyzmu” w 2025 roku.

Była domknięciem intensywnego, trudnego, transformującego czasu.

Nie efektownym finałem.

Ale uczciwym zatrzymaniem się.

To, co wydarzyło się w tej edycji, nie kończy się wraz z warsztatami.

To pracuje dalej – w decyzjach, granicach, relacjach, wyborach.

🌑 Rok 2025 został domknięty.

Rok 2026 zaczyna się z NOWĄ świadomością.

✨ Procesy VR w VI edycji warsztatów „Mapa Narcyzmu” – doświadczenie, które zostaje w ciele ✨

🌊 „Chciałabym zostać tu jeszcze…” – kiedy układ nerwowy wreszcie czuje dom

Najbardziej poruszające momenty tej edycji nie wydarzały się wtedy, gdy mówiliśmy. One wydarzały się po.

W ciszy. W oddechu. W ciele.

To właśnie wtedy Uczestnicy mówili:– „Zostałabym tu jeszcze.”– „Czuję się jak w domu.”– „Pierwszy raz od dawna jest mi po prostu dobrze.”

I to są słowa, które dla terapeuty znaczą najwięcej. Bo trauma nie leczy się argumentami. Trauma leczy się doświadczeniem bezpieczeństwa.

🧠 VR jako narzędzie regulacji po głębokiej pracy psychicznej

Procesy VR w VI edycji nie były „relaksem po warsztatach”. Były integralną częścią procesu terapeutycznego.

Po pracy z:

– traumą narcystyczną,

– traumą porzucenia i zdrady,

– więziami traumatycznymi,

– mechanizmami współuzależnienia,

układ nerwowy potrzebuje realnego sygnału, że zagrożenie minęło. I dokładnie to daje terapeutyczna VR.

🌿 Głęboki relaks, który otwiera – nie ucieka

Uczestnicy opisywali swoje doświadczenia jako:– głęboki spokój,– harmonię,– ciekawość światów,– łagodne otwarcie na siebie,– powrót do czucia emocji bez lęku.

VR nie odcina od siebie.VR przywraca kontakt z sobą – w bezpiecznym, kontrolowanym stanie regulacji.

Dla wielu osób był to pierwszy moment, w którym mogli zajrzeć do siebie bez napięcia, bez przymusu, bez kontroli.

🔗 Trauma bonding i współuzależnienie – dlaczego VR działa

W relacjach narcystycznych i w współuzależnieniu układ nerwowy funkcjonuje bardzo podobnie jak w uzależnieniach od substancji:– cykle napięcia i ulgi,– głód emocjonalny,– potrzeba „kolejnej dawki relacji”,– lęk przed odstawieniem.

To właśnie dlatego trauma bonding jest tak trudny do przerwania wyłącznie rozmową.

VR działa na tym samym poziomie, na którym działa uzależnienie:

– reguluje układ nagrody,

– obniża pobudzenie,

– uczy ciało nowego stanu bezpieczeństwa bez relacji jako źródła ulgi.

🧠 Leczenie uzależnień i współuzależnienia w VR

W terapii uzależnień VR jest wykorzystywana do:

– redukcji napięcia i głodu,

– przerwania automatycznych reakcji,

– nauki regulacji emocji bez bodźca uzależniającego,

– budowania tolerancji na pustkę i ciszę.

Dokładnie te same mechanizmy działają u osób współuzależnionych od relacji narcystycznej.

VR pomaga:

– oswoić samotność bez paniki,

– doświadczyć spokoju bez „drugiego człowieka jako regulatora”,

– wyjść z trybu ciągłej gotowości,

– odbudować kontakt z własnym JA.

To jest leczenie więzi, a nie tylko objawu.

🌊 „Poczułam siebie” – moment, który zmienia kierunek terapii

Jednym z najczęściej powtarzających się zdań było: „Poczułam siebie.”

Dla osoby po relacji narcystycznej to zdanie ma ogromny ciężar. Bo wcześniej ciało było:

– w napięciu,

– w czuwaniu,

– w dopasowaniu,

– w reakcji na kogoś.

VR pozwala wrócić do siebie bez walki. A to jest fundament zdrowienia.

🌱 Proces, który chce się kontynuować

Kiedy Uczestnicy mówią, że:

– czują się „jak w domu”,

– chcą zostać dłużej,

– mają poczucie bezpieczeństwa i ciekawości,

to znaczy, że proces trafił dokładnie tam, gdzie trzeba: do układu nerwowego, nie do intelektu.

I właśnie dlatego procesy VR w VI edycji były tak ważnym elementem całościowej pracy z traumą narcystyczną, współuzależnieniem i więzią traumatyczną.